/* onderstaande code is voor standen van Sportlink */

   

Het was na afloop even wennen. Aan de ene kant was er opnieuw de teleurstelling van het verlies tegen Leovardia maar aan de andere kant was er de grote opluchting dat we ook het komend seizoen weer in de derde klas kunnen acteren. Want het verlies van Waskemeer bij ’t Fean was voldoende voor een veilige plaats op de ranglijst. Toch is het verloop van dit seizoen een die vraagtekens oproept. Als je op de helft van de competitie zelfs even bovenaan staat en daarna nog kansen hebt op het behalen van de 2e periode en dan vervolgens in een dusdanige vrije val terecht komt dat zelfs 34 punten in het meest ongunstige geval tot nacompetitie had kunnen leiden, dan is dat voer voor een jongensboek. Natuurlijk, we zaten in een competitie waarbij met uitzondering van Trynwalden iedereen van iedereen kon winnen. En… wat zat de schwung erin de eerste helft van de competitie, geweldig. Ik heb het in een van mijn verslagen benoemd als leven op een roze wolk.  Met als klap op de vuurpijl de afgetekende en volledig verdiende 0-3 winst op koploper ’t Fean. Maar vanaf die periode in januari wreekte zich ook de smalle selectie waarmee we aan dit seizoen zijn begonnen. We waren niet meer in staat om het gemis van spelers op te vangen. Dat waren er gewoon te veel.  En we kwamen in een neergaande spiraal terecht die niet meer was te keren. Aan de leiding heeft het zeker niet gelegen, die heeft tot het laatst toe pogingen gedaan om het tij te keren. En ook de spelers kun je niks verwijten. In wedstrijden dat het niet loopt, heeft iedereen meer dan genoeg aan zich zelf. En wordt er dan dus ook minder of niet gecoacht. En hoor je niemand meer die eens goed op de trom slaat. Dan ontstaat een soort van gelatenheid die dan weer door de trouwe supporters gemakkelijk uitgelegd kan worden als geen inzet of geen motivatie. En dat is zeker niet terecht. Genoeg “ge-eamelt” Leovardia dus gisteren. Een van de meest talentvolle ploegen van deze competitie. Maar ook een ploeg die soms heel gemakkelijk de punten laat liggen. Na 1 minuut stilte voor onze net overleden supervrijwilliger Piet Miedema (Minnertsga speelde daarom met rouwbanden) kon scheidsrechter Ale van Tuinen voor het begin fluiten. En voor de scheidsrechter in de gaten had waar het Oosten en het Westen lag, lag de bal al in het net achter Jorn Helder. En we trapten zelf ook nog af. Dat begon met direct balverlies, een steekpass van Birkenholz op Sander Tadema die vervolgens keihard binnen schiet. En dat binnen 30 seconden. Ja, dan kunnen ineens alle goede bedoeling overboord. Twee minuten later krijgt Vic Rozendaal een 100% kopkans maar weet Jorn redding te brengen. Maar in de 14e minuut heeft Rozendaal wel succes. Niet goed coachen en ingrijpen van onze kant en de topscoorder van deze competitie is uiterst trefzeker en laat Jorn kansloos. 0-2
Vier minuten later wordt het 0-3 als de uiterst bekwame en moeilijk af te stoppen dribbelaar Ait Bihiou Ahmed Amin (ik heb het zelf niet bedacht) simpel 3 man passeert en de 3e op het scorebord brengt. Toen was de wedstrijd natuurlijk al lang gedaan. In de 25e minuut kreeg de mee opgekomen Patrick Klijn nog een kopkans uit een corner maar stond Jorn op de goede plaats. En Minnertsga dan??? Ydo Hoekstra kwam in de 30e minuut met een vlammend schot wat beter lot verdiende. Maar de bal ging centimeters naast. Ook B-junior Hidde de Vries (in zijn 2e wedstrijd in de basis weer super actief) was dicht bij een treffer in de 36e minuut. Maar zijn inzet ging rakelings over de lat. Na rust bracht John Hofte Zemen in voor Sieb Driessen en Jens Visser voor Remco v.d.Mossel. Ydo Hoekstra had in de 49e minuut een prima actie in huis maar zijn schot ging opnieuw rakelings naast.  Vic Rozendaal liet in de 53e minuut zien waarom hij topscoorder is. Na een goede redding van Jorn was hij er als de kippen bij om de rebound binnen te tikken. 0-4. Dat was eigenlijk alleen maar belangrijk voor de statistieken. Laurens Hoekstra nam de plaats nog in voor de moegestreden Hidde de Vries maar de stand van 0-4 bleef tot het einde op het scorebord staan. Leovardia was een maatje te groot voor ons in de huidige situatie. En dat was geen schande.
Volgende week de afsluiting van het seizoen met de uitwedstrijd tegen Waskemeer. Die ploeg vecht dan nog voor lijfsbehoud na het dure 2-1 verlies van deze middag tegen 9 man van ’t Fean. Gelukkig voor ons staat er niks meer op het spel. Toch zou een winstpartij van onze kant een mooie afsluiting zijn van een wel heel curieus seizoen. We zullen zien.                               

Groeten
Nico   

En voor de muziekliefhebbers van Oranje hier de opstelling:
Jorn, Frans, Roy, Sieb met een b(Zemen), Rudmer met een d, Hylke H ,Rein Sybe , Christian, Remco (Jens), Ydo en Hidde (Laurens)
Reserves : Enne.

Hoeke_combilogo_blauw.jpg

Wie is online

We hebben 208 gasten en geen leden online

JavaScript draait niet of heeft een fout gerapporteerd.

Log in

Binnenkort

Geen gebeurtenissen gevonden
loader

jubileum boek

Twitter VVM

Ga naar boven