/* onderstaande code is voor standen van Sportlink */

   

Een mooi en waardig afscheid op eigen vertrouwde bodem zat er helaas niet in voor Remco toen hij vorige week tegen Leovardia al met de rust moest worden gewisseld door een blessure. En dat was toch wel even zuur. Nee, het werd een invalbeurt in Waskemeer van 20 minuten, wat mogelijk was na intensive behandelingen in de afgelopen week. Want hij zou en wou op een voetbalwaardige wijze afscheid nemen, en dat paste ook geheel bij Remco. En de aanwezigheid van Thea en Maaike met beide kinderen Mirith en Fimke maakte heel veel goed. Beide kleine dames gekleed in een echt Minnertsgeaster voetbalshirt, zo nu en dan even zittend in de dugout, hadden vast niet in de gaten wat er echt speelde maar het was het hart onder de riem wat Remco kreeg en verdiende. Na afloop speelden de emoties begrijpelijkerwijs natuurlijk ook op maar dat is alleszins te begrijpen. Als topscoorder aller tijden van onze vereniging maakte hij maar liefst 144 doelpunten en de kans dat dit aantal in de toekomst nog zal worden overtroffen, lijkt me niet zo groot. In het seizoen 2001 – 2002 kwam hij voor het eerst in de hoofdmacht en zijn eerste goal maakte hij volgens de geleerden in de verloren thuiswedstrijd tegen Foarut. Het werd uiteindelijk 1-5. Dat alles onder de kortstondige leiding van Hans Roskam. Dat hij uiteindelijk kortgeleden besloten had een stapje teug te doen en nog lekker te gaan ballen in het 2e bij veel van zijn ploeggenoten van weleer is een begrijpelijke stap. Ruimte maken voor de aanstormende jeugd die er aan zit te komen. Maar wel een stap die wat indruiste tegen zijn natuur. Want alles stond altijd in het teken van het voetbal, daar werd alles voor opzij gezet. Ondanks ook best wel veel blessureleed.
Maar het wordt dus ook tijd voor andere dingen. De vereniging kan jongens als jou heel heel goed gebruiken, Remco.
Dan de wedstrijd. Er stond dus niks meer op het spel voor de ploeg van John Hofte.
In het verslag van vorige week heb ik uitgebreid stil gestaan bij het verloop van dit curieus seizoen, dat is dus al gezegd. En de afsluiting paste al geheel in dit beeld.                
Bij het betreden van het complex van Waskemeer zag ik ineens Sander lopen tussen de warmlopende spelers. Die werd nog even vlak voor vertrek uit Minnertsga meegenomen en gebombardeerd tot basisspeler omdat Zemen te laat was. Dat paste goed in de teneur van de laatste maanden.
En de eerste helft van ons paste daar ook prima in. De enkele supporter die meegereisd was zag al na 6 minuten de 1-0 achterstand op het toen nog werkende scorebord staan. Een als voorzet bedoelde trap zeilde ondanks een hard nee roepende Jorn met een curve tegen de kruising aan en in de rebound stond topscoorder Mitchell Schievers op de 5 meter lijn klaar om eenvoudig binnen te schieten. 1-0. Jorn was volstrekt kansloos. Waskemeer zat er bovenop en hanteerde een moordend tempo met veel doorschuivende spelers. Minnertsga kwam werkelijk overal te kort. Er werd geen enkel kopduel gewonnen en de 2-0 was dan ook niet verwonderlijk. Een voorzet vanaf rechts in de 24e minuut en een boven alles opspringende Schievers die zijn 2e goal binnenkopte 2-0. En in de 36e minuut maakte de snelle Bouwe Veenstra met een laag en hard schot vanaf een meter of 20 de 3-0.  En er was niks tegen in te brengen. Sander en Jildert stonden op een eiland en werden alleen maar aangespeeld met hoge en kansloze ballen. Met de rust werd Rudmer, die door een hittestress werd geplaagd en daardoor niet in goede doen was, vervangen door Willem de Vries (WdV voor intimi) Hij ging laatste man spelen en deed dat prima. De tweede helft liet trouwens toch een heel ander beeld zien. Er was meer strijd en beleving en ineens werden er ook duels gewonnen. En al in de 48e minuut bracht Sander de stand op 3-1 na een goede actie van Jildert. Toen echter had het scorebord de pijp al aan Maarten gegeven maar ach, dat paste ook wel wat bij deze laatste wedstrijd. Herre, die zo goed kan voetballen maar we wederom weer veel te weinig zagen, schoot in de 60e minuut keihard tegen de lat en dat was even pech hebben. Want Waskemeer was in de 2e helft geen schim meer wan de jagende ploeg van de eerste helft. De beste kansen in de 2e helft waren voor Minnertsga alhoewel Jorn ook nog een paar keer op de juiste plek stond. Remco kwam in de 70e minuut binnen de lijnen voor Christian. En hij liet in die 20 minuten zien hoe je goed timend elk kopduel kunt winnen. Misschien een oefenstofje voor het komend seizoen. Er waren nog kleine kansjes voor Jildert en een net te laat komende Sander. Het slotakkoord was echter voor Waskemeer via wederom Bouwe Veenstra die in de 90e minuut de 4-1 aantekende. Maar voor Waskemeer was toen de nacompetitie al niet meer te voorkomen.
Voor John en zijn mannen zit het seizoen er op. Misschien dat een ploegevaluatie op een avond tijdens het uitje naar Ameland een idee is. Om de boel eens lekker “oer te aaidsjen”.  In plaats van een avond doorzakken. Van dat laatste ben ik überhaupt geen voorstander. Ik heb het 7 jaar als leider van nabij meegemaakt dus ik voel mijzelf als ervaringsdeskundige bijna verplicht dat even lichtelijk aan te stippen..
Voor de trouwe supporters wordt het de komende 2 maanden ook even zoeken naar een andere invulling van de zaterdagmiddag. We hebben echter nog een kleine naverbrander. Als slotakkoord van dit seizoen komende vrijdag de algemene ledenvergadering en zaterdag de slotdag met speciaal aandacht voor de jeugd. We zien jullie graag terug .
En………….Remco bedankt voor 16 jaar inzet, passie en vermaak. Geniet van een mooie rol in het tweede.

Groeten
Nico   
                       

En voor de vele thuisblijvers die het nu ineens te warm vonden voor een middagje voetbal, hier de opstelling:
Jorn, Frans, Roy, Sieb, Rudmer( WdV), Hylke H , Herre, Christian (Remco), Ydo, Sander en Jildert.
Reserves : Mirith en Fimke.

muta.jpg

Wie is online

We hebben 58 gasten en geen leden online

JavaScript draait niet of heeft een fout gerapporteerd.

Log in

Binnenkort

Geen gebeurtenissen gevonden
loader

jubileum boek

Twitter VVM

Ga naar boven