Gistermiddag was het dan zover. De online Bingo die de activiteitencommissie had georganiseerd. Onder de bezielende leiding van spelmaster Johnny, die daarin zo “betoefd” is dat hij je de oren van de kop lult. Ook met wat wetenswaardigheden uit de oude doos die zelfs mij soms nog te ver in de tijd gingen. De theetsjettel van de familie Miedema werd veelvuldig genoemd en als het dan even stil werd sprong assistent spelleider  c.q. juylid Bartje bij om de gaten te vullen. Was trouwens geen gezicht, die grote ijsmuts. Ja, en dan zit je thuis met de aaipet op tafel en het mobiel binnen schootsafstand om direct de goeie bingo door te kunnen geven. En binnen het wat wazig wordende gezichtsveld de televisie aan om de eerste kwalificatie van Max te aanschouwen. Dan wordt er heel wat gevraagd van het  multitaskingvermogen van de oudere generatie.  Daarbij ook de groepsapp van alle deelnemers. Dat was een kakafonie van berichten en reactie die bijna niet bij te houden was. Om een goede indruk te krijgen moet je die een dag later nogmaals doornemen. Met foto’s van Abma en reacties van Abe die door de slechte wifi zo ongeveer 30 nummers achter liep en daarmee al bij voorbaat kansloos was. En een mistery gast waarvan pas na de ontkleedpartij naar voren kwam dat hij in overigens keurige vrouwenkledij achter de tafel zat. Toen pas snapte ik ook de eerste vraag van Johnny of hij een transgender was. Ja, ik moest de kop erbij hebben gisteren.
Maar alle complimenten, het was allemaal keurig geregeld. Alle credits voor de organisatie.
Als 3e verslag uit de oude doos heb ik deze keer gekozen voor de nacompetitiewedstrijd van Minnertsga tegen Waterpoort Boys op 2 juni 2012 waarbij onze hoofdmacht na 3 jaar verblijf in de 2e klas helaas degradeerde naar de 3e klas. Ook dat hoort bij dit balspelletje. Vreugde en verdriet liggen vaak heel dicht bij elkaar.

Verslag 2 juni 2012 : Waterpoort Boys- Minnertsga
Grote teleurstelling na het 1-0 verlies in Sneek tegen Waterpoort Boys maar het zat er niet in deze middag.
Voor het eerst in vele jaren verslagen schrijven heb ik er totaal geen zin in: om een verslag te schrijven. Want mijn gemoed op dit moment voorspelt niet veel goeds. De ochtend na de zeperd in Sneek baal ik nog als een toeter. Maar dan hoor ik ook andere geluiden in me. Ook bij verlies moet je er staan. En dat is natuurlijk ook zo. Na 3 zware maar ook hele mooie jaren in de 2e klas zijn we terug waar we misschien ook wel thuishoren, namelijk de 3e klas. In dit geval was het stuivertje wisselen met Waterpoort Boys.
Die wil ik als eerste feliciteren met hun promotie naar de 2e klas. De ontlading was groot toen scheidsrechter Werkhoven uit Drachten (of Groningen) voor het laatst floot. Na 2 jaar weer terug in de 2e klas. En eigenlijk is dat ook de plaats waar deze vereniging met hun prachtige accommodatie thuis horen. In het programmaboekje las ik dat de andere seniorenelftallen allemaal kampioen geworden zijn. Dat geeft ook wel iets aan over de ambitie die er leeft.
En Minnertsga dan ? Dat neemt met deze wedstrijd afscheid van icoon Ton Hartman die heel wat neergezet heeft bij onze vereniging. Met een kampioenschap, met 3 jaar verblijf in de 2e klas en aan het slot met deze degradatie. Dat geeft wel aan dat vreugde en verdriet heel dicht bij elkaar liggen. Ik had me een ander slot voorgesteld, ook voor mijzelf. Ik ben met Ton Hartman gekomen en ga ook met hem weg. Dat is vanaf het begin de intentie geweest. Volgende week vrijdagavond is het grote afscheidsfeest dat door de A-selectie zelf georganiseerd wordt. Klasse op voorhand, voor deze puike plezierige groep voetballers.
Dus dit wordt ook mijn laatste verslag. De zondagochtend zal komend seizoen op een iets andere manier worden ingevuld. En er zal een andere schrijver komen. Misschien wel met andere anekdotes, of nog langer zoals velen verfoeien.
Ze hebben er vast meer verstand van, dat is ook een voordeel.
Zal ik het nu nog over de wedstrijd hebben, of zal ik het hierbij maar laten ??
Toch nog iets over de wedstrijd dan.
Vanaf het begin zat Minnertsga niet in de wedstrijd en kreeg WPB via Rinze Idzinga 3 kansen. Maar hij ging er niet in. Minnertsga werd eerst gevaarlijk toen Bart Stroosma van afstand schoot en het leek alsof de bal in de kruising zou belanden. Maar keeper Robert de Jong wist met al zijn kilo’s toch de bal tot hoekschop te verwerken. Even later schoot Remco v.d.Mossel net naast het doel. Aan de andere kant was opnieuw Idzinga heel dicht bij een treffer maar raakte hij de paal.
Neen, Minnertsga was niet ongelukkig dat het met 0-0 de rust haalde. Reden voor Ton om de boel achter helemaal om te zetten en Enne Joostema in de kleedkamer te laten. Jeroen Stellingwerf was zijn vervanger. In de 2e helft ging WPB door met waar het gebleven was en creëerde de meeste kansen. In de 57e minuut was het echter onze beste man van dit seizoen, keeper Jorn Helder die de bal al liggend keerde en als een volleerde voetvolleyballer in de voeten van Siebren Posthuma schoof. Daar waar hij hem ook corner kon tikken. Dit buitenkansje werd prima benut en daarmee stond het 1-0. WPB kreeg daarna nog enkele kansen maar trof geen doel. In de 69e minuut was het even allemaal commotie toen Guido v.d.Meer en volgens mij Siebren Posthuma met de hoofden tegen elkaar kwamen. Veel bloed, 2 wissels en een ritje naar het naastgelegen ziekenhuis. En bijna 10 minuten oponthoud.
Daarna probeerde Minnertsga het nog wel en was Remco v.d.Mossel er in de laatste minuut nog heel dicht bij. Maar zoals ik begon met dit verslag: Minnertsga zat niet in de wedstrijd en dwong het niet af deze middag. Misschien wel door het gemis van veel basisspelers maar laten we dat maar niet als excuus gebruiken, dat zou afbreuk doen aan de invallers.
Feit is wel dat dit seizoen gekenmerkt is door veelvuldige langdurige blessures en dan is de basis te smal, daar moeten we eerlijk in zijn. En als dan ook nog de te vele gele kaarten op het laatst een rol gaan spelen, ja dan wordt het een optelsom.
Volgend seizoen maar weer met frisse moet er tegen aan. Met Douwe Zondervan aan het roer, die krijgt alle credits voor succes. En naar verluid Rein Sybe Faber als nieuwe leider, bestuurder van eigen auto, auteur van hele lange smeuïge verslagen, zo nu en dan balsponsor, en klankbord van tevreden spelers. Ik heb er alle vertrouwen in volgend seizoen.
En ik zou mijn opgebouwde reputatie geen eer aandoen als ik niet zou eindigen met een anekdote. In de auto op de heenweg, toen het vertrouwen nog volop aanwezig was, werd het idee geopperd om bij winst een bord op de rotonde bij Berlikum te plaatsen. Het hout hadden we al van de vorige keer toen er een bord stond. Het had zo mooi kunnen zijn.
Lezers, bedankt en tot een volgend seizoen.

Nico Z.