• Voor Minnertsga 1 stond vandaag de uitwedstrijd tegen het altijd lastige Anjum op het programma. Onze vaste reporter Nico was helaas verhinderd, vandaar dat u het vandaag met mijn analyse moet doen. Ik pretendeer zeker niét het niveau van Nico aan te kunnen tikken. Daarom (en om ook gelijk even op zijn laatste alinea uit het verslag van vorige week terug te komen): “Nico, we kunnen je niet missen, als vaste reporter en deskundige verslaggever”! We ha it der noch oer!

    Met nog drie wedstrijden te spelen kunnen beide teams de competitie rustig uitspelen, in die zin dat er geen prijzen meer zijn te halen en de degradatiestreep ver weg is. Al heeft de tegenstander van vandaag, lezende het keurige programmaboekje van v.v. Anjum, nog een kleine kans tweede te eindigen en daarmee de periode van Leovardia over te nemen.

    Na een prachtige rit van zo’n 50 minuten arriveren mijn pa en ik ruim op tijd op het ‘Kolkenfjild’ in Anjum. Niet alleen een mooie, maar vooral ook een vrolijke en gezellige rit met een ‘bijrijder’ die wel erg goed in de stemming was. Mijn ‘heit’ wordt namelijk altijd toch wel wat druk en enthousiast als we richting ‘achter Ternaard/oud-Dongeradeel’ gaan. De roots van pa liggen daar en ja, dat doet wat met hem, dat is en blijft toch een soort van ‘thuiskomen’. Om die reden heb ik voor de zekerheid, bij de rotonde van Metslawier, nog even gevraagd of we de 6 kilometer rechtdoor zouden moeten rijden, richting ‘geboortegrond Engwierum’, of dat we toch maar de afslag Anjum zouden nemen.
    We hebben voor het laatste gekozen. En dat is een hele goede keuze gebleken!! Want wat hebben we genoten van een mooie en van Minnertsga-kant goede, levendige wedstrijd, van prachtige acties, van kansen over en weer en een voor ons fijne (en naar mijn mening: terechte) uitslag!

    Bij aankomst op het ‘Kolkenfjild’ bleek dat, naast Nico, ook de overige ‘Minnertsga-hooligans’ het vandaag om diverse redenen flink af lieten weten. We signaleerden op dat moment nog slechts 1 Minnertsga-supporter. Frits J. was er en uiteraard was hij al druk in de voorbespreking op de wedstrijd met een aantal aanwezige Anjum-supporters. Gelukkig kwam nog wel een aantal supporters het Kolkenfjild op om ons team te steunen, maar het was van Minnertsga-kant vandaag wel wat karig.

    Dan de wedstrijd. We startten in het bekende (en de laatste tijd vaker succesvol gespeelde) 1-5-3-2-systeem. De tegenstander speelde met twee spitsen waardoor Duco dit vertrouwde en geliefde systeem kon neerzetten. Twee man in de dekking, een vrije man achterop en de backs iets hoger spelend, middenvelders kort bij en twee spitsen in een min of meer vrije rol.
    De wedstrijd begon een beetje ‘zoekende’. Waar Anjum er in het verleden nogal eens vanaf minuut 1 opklapte, moesten ze nu veelal terug door het prima positiespel wat Minnertsga op de mat legde. Daar had Anjum eigenlijk de hele wedstrijd grote moeite mee. Fysiek zag het er bij de tegenstander, zeker ten opzichte van onze “mannetjes”, nogal indrukwekkend uit. Probleem voor Anjum was echter dat de verdedigers en middenvelders van Anjum niet durfden door te dekken op onze zeer beweeglijke en goed positie kiezende spelers. Minnertsga creëerde en kreeg daarmee de ruimte om te voetballen, liet de bal goed rondgaan en wist de vrije man goed te vinden.
    Het prima spel van Minnertsga resulteerde in de 27e minuut in een even verdiend als prachtig doelpunt van wie anders dan onze super-spits Enno. Jildert (hij stak vanmiddag in uitstekende vorm) kon vanaf het middenveld één van zijn vele acties inzetten. Hij speelde Enno in, op de rand van de 16. Enno werd kort verdedigd maar draaide schitterend weg van zijn tegenstander en schoot de bal onhoudbaar, strak in de lange hoek. Een mooie opsteker. In de 34e minuut kwam Laurens, na alweer een uitstekende aanval, op snelheid door maar uit een moeilijke hoek schoot hij in het zijnet. De laatste 10 minuten voor rust kwam Anjum nog even sterk opzetten, resulterend in een grote kans in de 38e minuut (waarbij Anjum een strafschop claimde), een wegens buitenspel afgekeurd doelpunt en een bal net over, uit een prima voorzet. Gescoord werd er niet en derhalve werd de rust gehaald met een mooie 0-1 voorsprong.
    In de tweede helft werd wat van Anjum verwacht, maar het was Minnertsga wat de lakens uit bleef delen. Na een schitterende aanval in de 57e minuut (een fantastisch balletje van Enno en vervolgens een mooie actie van Jildert) werd laatstgenoemde onderuit gehaald in het strafschopgebied. De scheidsrechter kon niet anders dan de bal op de stip leggen. Helaas voor ons werd de door Enno genomen penalty gepakt door de doelman (Lolke Dijkstra, volgens seizoen keeper bij Be Quick Dokkum). Dat moment gaf Anjum weer moed, maar Minnertsga bleef geconcentreerd en verzorgd spelen. Na een mooie aanval over een paar schijven had Hylke de wedstrijd in de 62e minuut in het slot kunnen gooien maar ook hij stuitte op de doelman.

    Duco bracht Enne in de 70e minuut voor de goed spelende maar moegestreden Hilko. En, schrik, één van de eerste acties van Enne was een klein duwtje in de rug van de tegenstander. Hadden we dat een paar weken terug ook al niet gezien in de thuiswedstrijd tegen Twijzel? Toen ging de bal op de stip en viel de gelijkmaker. Gelukkig werd de bal nu buiten het strafschopgebied gelegd, tot opluchting van alles en iedereen van Minnertsga.
    Anjum probeerde het, veelal met de lange bal. Veel werd de ‘lengte-bal’ gespeeld welke vrij eenvoudig viel te verdedigen, maar af en toe kwam Anjum goed door via de zijkanten. Dat leidde tot een uitstekende kop-kans, een paar halve schoten en een paar klutsballen. Jorn was echter wederom die uitstekende en betrouwbare sluitpost die we al jaren kennen; met een paar geweldige reddingen hield hij zijn doel schoon.
    In de laatste 10 minuten kreeg Minnertsga alle ruimte en gelegenheid om het duel in het slot te gooien. Helaas lukte het steeds net niet om de vrije man te vinden of om de prima keeper te verschalken. Duco bracht nog een paar verse krachten in (debutant Klaas Abma voor Laurens en Willem voor broer Feike). De stand veranderde echter niet meer.

    De drie punten gingen terecht mee naar Minnertsga. Wat hebben de mannen van Duco en Bart er hard voor geknokt deze middag. Een collectieve overwinning, een prachtige teamprestatie! Complimenten aan staf en aan alle spelers. Specifiek wil ik Roan Zoodsma noemen. Als speler van de onder 19 de hele wedstrijd spelend alsof hij al jaren meedoet. Geconcentreerd zijn taak vervullend, knokkend voor iedere meter. Compliment!

    Na twee afgebroken en niet uitgespeelde seizoenen lijkt het erop dat we het seizoen 21-22 normaal af kunnen ronden. Een mooi gegeven! We hebben nog twee speelrondes te gaan. Volgende week nog thuis tegen Rijperkerk, daarna volgt het slotstuk, uit tegen Ropta Boys.
    Graag tot ziens!

    Met sportieve groet, Wybe