Om half 1 kwam hij voorrijden : de super vip bus in dubbeldekse uitvoering, geregeld door Rudmer de Vries. Mede door de steun van de Club van 50 kon men dus voor een appel en een ei mee naar de finale in Heerenveen. Die appel en het ei bleven thuis maar dat werd gecompenseerd door een aantal geheel gevulde groene kratjes en wat fris voor de meisjes.
Van de chauffeur kregen we uitleg over de bus, wat hij koste en over het panoramisch zonnedak en dat hij niet om kon vallen. Dat laatste was natuurlijk een hele geruststelling voor ons want we wilden natuurlijk nog wel even genieten van een mooie wedstrijd. In Heerenveen aangekomen bleek ook VHK met de bus gekomen te zijn dus was de kantine al een uur voor de wedstrijd goed gevuld. Tegelijk met onze superdeluxe dubbeldekker kwam een grote witte SUV het parkeerterrein oprijden met een klein en redelijk gezet mannetje erin. Het bleek de scheidsrechter te zijn. Toen hij uitstapte leek het alsof hij al moe was. Voor dat de wedstrijd kon beginnen moest er eerst groot onderhoud gepleegd worden. Leider Aant (zelfs in Heerenveen weten ze dat die super handig en een alleskunner is) kreeg een zak met tyrapps in zijn handen gedrukt en moest de diverse gaten in de netten van de 2 goals repareren. Durk Schotanus was niet mee dus het slepen van het kunstgrasveld werd niks. Om 1 over half 3 werd er afgetrapt. Al direct bleek dat VHK (wat staat voor Vlugheid en Kracht) het vooral moest hebben van zijn lengte en fysieke kracht. En dat was voor mannekes als Rienk en Laurens best wel lastig. Die laatste moest voor de wedstrijd nog even ingetaped worden door Jelle en leek al in de 1e minuut geblesseerd te raken. Beppe langs het stek draaide haar om, kon het niet aanzien. Gelukkig viel het mee en kon hij door. De eerste helft leverde voor VHK geheel geen kansen op en ook Minnertsga had moeite om de tegenstander uit te spelen. Toch kwam het in de 21e minuut op voorsprong toen Geert “sniekie” mee naar voren ging en werd bediend door Siep met een werkelijk splijtende pass op maat. Geert was de keeper te snel af en met een wippertje scoorde hij 1-0. Dat bleef het tot aan de thee. Na rust stonden beide ploegen als lang en breed op het veld maar geen scheidsrechter te bekennen. Die kwam een paar minuten later aansjokken alsof hij wilde zeggen : goh, nou moet ik nog eens 45 minuten. De wedstrijd kwam in de 2e helft pas goed los. In de 55e minuut had Sander een prachtige actie in huis en schoot alleen op de keeper afkomend goed in. Maar die schampte de bal en deze ging net voorlangs. Een minuut later kon Rienk vrij inschieten maar hij schoot te gehaast over. Intussen wisselde coach Jaap Jens Visser voor Marco ter Horst. In de 68e minuut nam Sander een corner en de laag indraaiende bal ging via via in het doel. 2-0 Twee minuten later maakte Marco de 3-0 . Hij zag de keeper te ver voor het doel staan en schoot vanaf een meter of 35 de bal in het net. Een prachtige treffer. Toen was het natuurlijk gedaan met de Kloosterlingen. Hjerre , WdV en Age kwamen er nog in en kregen ook hun speelminuten. Toch maakte VHK in de 82e minuut de 3-1 en leken ze nog een keer aan te zetten. In de 83e minuut moest Jildert bij een vrije trap met een katachtige reactie naar de hoek om de bal uit het doel te ranselen. Jaaaa, het blijft een topkeeper. In de allerlaatste minuut maakte Laurens aan alle onzekerheid een eind. Hij verraste de laatste man van VHK, omspeelde de keeper en scoorde uit een moeilijke hoek de 4-1 Na het laatste fluitsignaal konden de handen omhoog voor de mannen van Jaap, Aant en Albert. De mannen van VHK dropen af in de wetenschap dat het er voor hun gewoon niet in zat en de scheidsrechter sjokte rechtstreeks naar de kantine om eerst een pilsje te nuttigen.
Na een aantal meters bier terug naar Minnertsga. Weliswaar niet meer in de dubbeldekker maar in een lijndienstbus maar dat mocht de pret niet drukken. De kantine in Minnertsga bleef speciaal open voor de spelers en supporter met dank aan Rene en Theo. Het bleef nog lang onrustig.
Dan tot slot nog een paar kleine anekdotes : tijdens de wedstrijd bij een blessurebehandeling vroeg Sander aan de scheids: ook een slokje ??? en reikte hem de bidon aan. Zei de scheids : alleen als er bier in zit.
En als we het toch over Sander hebben : we raakten tegen het einde van de wedstrijd in gesprek met de grens van VHK. Pratende over niet bestrafte overtredingen en een bal die wel een halve meter over de lijn was etc. etc. Ja, zei hij, maar dan bij jullie die nummer 9, die hoort niet op een voetbalveld thuis, zo verschrikkelijk gemeen is die. (nummer 9 was Sander) Ik hield me wijselijk stil maar mijn medesupporter brachten er tegen in dat hij toch werkelijk uit een heel goed nest kwam en dat zijn vader een hele hoge functie bekleedde binnen de vereniging. Maar de grens was niet te vermurwen. Een rat is het en dat herhaalde hij wel 3 keer. Ik hield me opnieuw wijselijk stil. Onder het mom : alleen stilte kan je redden.
Tot zover een niet gepland verslag van een memorabele dag met een prachtig slot, namelijk de verdiende promotie van ons 2 naar de 2e klas. En het afscheid van die klasbak langs de lijn. Kassie, bedankt.
En toppers, van harte met de promotie en succes volgend jaar.

Groetnis , Nico

En voor de thuisblijvers hierbij de opstelling:
Jildert , Geert, Sieb, Rudmer,(Meino), Outger, Jens V. Johan (Age Anne), Hylke, Sander (Hjerre ) Rienk en Laurens (WdV),